Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Chełmnie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 109/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Ł. K.

w nieustalonym dniu, lecz nie wcześniej niż 06 czerwca 2024 roku i nie później niż 14 lutego 2025 roku działając wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia w ten sposób, że środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste o masie 1,62 g brutto oraz substancję psychotropową w postaci amfetaminy o masie 1,44 g. brutto przemieścił z terytorium Republiki Federalnej Niemiec na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj. czyn zabroniony z art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Ł. K. został wylegitymowany przez funkcjonariuszy KPP w C. w dniu 14 lutego 2025 r. około godz. 19:30, którzy ujawnili przy nim środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste o masie 1,62 g brutto oraz substancję psychotropową w postaci amfetaminy o masie 1,44 g. brutto. Ł. K. w nieustalonym dniu, lecz nie wcześniej niż 06 czerwca 2024 roku i nie później niż 14 lutego 2025 roku dokonał nabycia tych środków w Niemczech na użytek własny i przemieścił je z terytorium Republiki Federalnej Niemiec na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

- wyjaśnienia

oskarżonego

- notatka urzędowa

- protokół przeszukania

- protokół przeważenia

- protokół użycia testera

- zeznania świadka K.

C.

18-19, 33-34

2

3-4

8

9-11

36

Ł. K. ma 36 lat (ur. (...)), kawaler, wykształcenie podstawowe, bez zawodu, pracował dorywczo w RFN z miesięcznym dochodem 15 000 zł netto, na utrzymaniu nie ma nikogo, bez majątku większej wartości, psychiatrycznie ani odwykowo nie leczony, był wielokrotnie karany sądownie, w tym za przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

- wyjaśnienia

oskarżonego

- karta karna

- odpis wyroku II K

453/22

18-19

25-28, 53-56

29

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Wszystkie

Przy ustaleniu stanu faktycznego Sąd uwzględnił wyjaśnienia oskarżonego w zakresie opisanego przez niego przebiegu zdarzenia, gdyż są one zgodne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym w postaci dokumentów, takich jak protokoły przeszukania, użycia testera narkotykowego, informacji o karalności i in. Wyjaśnienia oskarżonego były szczere i logiczne, a przez to wiarygodne i znalazły również potwierdzenie w zeznaniach funkcjonariusza KPP w Chełmnie. Sąd uwzględnił dokumenty zgromadzone w sprawie, nie znajdując podstaw dla podważenia waloru ich wiarygodności, albowiem wystawione zostały one przez osoby lub instytucje do tego uprawnione z zachowaniem przewidzianych ku temu procedur, a ich treść nie była w toku postępowania kwestionowana przez strony.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia

dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt

1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawna

skazania albo warunkowego

umorzenia postępowania

zgodna z zarzutem

I

Ł. K.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie z art. 55 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii kto, wbrew przepisom ustawy, dokonuje przywozu, wywozu, przewozu, wewnątrzwspólnotowego nabycia lub wewnątrzwspólnotowej dostawy środków odurzających, substancji psychotropowych, nowych substancji psychoaktywnych lub słomy makowej podlega grzywnie i karze pozbawienia wolności do lat 5.

Nie ulega wątpliwości, że oskarżony dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia w ten sposób, że środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste o masie 1,62 g brutto oraz substancję psychotropową w postaci amfetaminy o masie 1,44 g. brutto przemieścił z terytorium Republiki Federalnej Niemiec na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i tym samym wypełnił znamiona w/w przepisu. Oskarżony trzykrotnie (podczas legitymowania oraz dwa razy w wyjaśnieniach), konsekwentnie twierdził, że zakupił narkotyki w Niemczech, a następnie przewiózł je na terytorium Polski.

3.2. Podstawa prawna

skazania albo warunkowego

umorzenia postępowania

niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3. Warunkowe umorzenie
postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE
I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. K.

I

I

Wymierzając oskarżonemu karę za przypisany mu w wyroku czyn Sąd miał na uwadze wskazania z art. 53 k.k. , zatem w pierwszej kolejności granice zagrożenia ustawowego powyższego występku tj. grzywna oraz do 5 lat pozbawienia wolności. Sąd miał również na uwadze, aby wymierzona kara nie przekroczyła stopnia winy oskarżonego. Nadto Sąd miał na uwadze właściwości i warunki osobiste oskarżonego, zwłaszcza jego dotychczasowy sposób życia.

Najważniejszą okolicznością łagodzącą w tej sprawie była zasługująca na uwzględnienie postawa oskarżonego, który konsekwentnie przyznawał się do winy i złożył szczere wyjaśnienia. Ponadto ilość posiadanych przez oskarżonego narkotyków była stosunkowo niewielka.

Natomiast okolicznością obciążającą w niniejszej sprawie był z pewnością fakt, że oskarżony był już wielokrotnie karany sądownie, wiedział więc doskonale, na co się decyduje, ponownie wchodząc w konflikt z prawem. Oskarżony swym zachowaniem, będącym obecnie przedmiotem osądu, dał wyraz swojemu podejściu do obowiązującego go porządku prawnego, nic sobie z niego nie robiąc. Będąc już karanym za przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. za posiadanie narkotyków i wiedząc, jakie są tego konsekwencje, ponownie nabył narkotyki – tym razem na terenie Niemiec i przewiózł je na terytorium RP.

Przepis 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii przewiduje karę pozbawienia wolności do lat 5. Sąd uznał, że karą adekwatną do wagi popełnionego czynu i stopnia jego społecznej szkodliwości, a także stopnia winy oskarżonego, będzie kara 3 miesięcy pozbawienia wolności. Tylko taka kara jest w przekonaniu Sądu karą sprawiedliwą i spełnia dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 k.k. Jak wynika z karty karnej skazany był już sześciokrotnie karany sądownie, a wymierzane wobec niego wcześniej kary wolnościowe nie odniosły żadnego resocjalizacyjnego rezultatu – oskarżony kary ograniczenie wolności w sprawach o sygn. akt: II K 512/21, II K 453/22 i II K 47/23 odbył lub odbywa w formie zastępczej kary pozbawienia wolności.

Brak poszanowania dla porządku prawnego, którym już kolejny raz wykazał się oskarżony, świadczy o całkowitym niezrozumieniu norm społecznych i prawnych, a nawet swojego rodzaju niedojrzałości społecznej i demoralizacji. Oskarżony był już sześciokrotnie karany sądownie, przebywał w zakładzie karnym. Fakt ten ukazuje zachowanie oskarżonego jako przejaw świadomego i konsekwentnego lekceważenia porządku prawnego, a nie jako wynik pewnej niefrasobliwości życiowej. Orzeczenie kary wolnościowej wskazywałoby w ocenie Sądu na pobłażliwe traktowanie czynu oskarżonego i utwierdziłoby jego samego, jak też i jego otoczenie, w przekonaniu o tolerowaniu podobnych zachowań. Dlatego też w kontekście faktu uprzedniej karalności orzeczenie po raz kolejny kary ograniczenia wolności miałoby odwrotny skutek i wzbudziłoby w oskarżonym przekonanie o pobłażliwym traktowaniu w przypadku zaistnienia podobnego zachowania w przyszłości. Jednocześnie jednak podkreślić należy, że Sąd zastosował karę na stosunkowo niedługi okres, w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, bowiem Ł. K. nie należy do kategorii sprawców na tyle zdemoralizowanych, by uzasadniało to orzeczenie wobec niego długotrwałej kary izolacyjnej.

Pomimo orzeczenia wobec oskarżonego kary 3 miesięcy pozbawienia wolności oczywiście nie było w niniejszej sprawie żadnych podstaw, żeby warunkowo zawiesić wykonanie tej kary wobec oskarżonego. Na gruncie znowelizowanych w 2015 roku przepisów zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności nie było już wobec oskarżonego w ogóle możliwe, gdyż art. 69 § 1 k.k. wyklucza warunkowe zawieszenie wykonania kary, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa był skazany na karę pozbawienia wolności. Jak wynika z analizy karty karnej oskarżonego, w czasie popełnienia przestępstw będących przedmiotem osądu, był on już skazany na karę pozbawienia wolności.

Ponadto z uwagi na brzmienie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd zobligowany był również wymierzyć oskarżonemu kumulatywnie grzywnę – oprócz kary pozbawienia wolności.

Zgodnie z art. 33 § 1a k.k. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, a przestępstwo jest zagrożone zarówno grzywną, jak i karą pozbawienia wolności, grzywnę wymierza się w wysokości nie niższej od:

1) 50 stawek - w przypadku czynu zagrożonego karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą roku;

2) 100 stawek - w przypadku czynu zagrożonego karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 2 lat;

3) 150 stawek - w przypadku czynu zagrożonego karą pozbawienia wolności przekraczającą 2 lata.

Jak już była mowa powyżej, czyn z art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. zagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat 5, a więc minimalna wysokość grzywny w tym przypadku musiała wynosić 150 stawek dziennych i taką też ilość stawek Sąd wymierzył oskarżonemu przy przyjęciu jednej stawki za równoważną kwocie 10,- zł (dziesięciu złotych)- w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk. W ocenie sądu orzeczona kara jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Jest sprawiedliwą odpłatą za wyrządzone bezprawie. Osiągnie także swoje cele z zakresu prewencji szczególnej, skutecznie zapobiegając ponownemu popełnieniu przestępstwa w przyszłości. Wysokość stawki dziennej została dostosowana do sytuacji rodzinnej i możliwości zarobkowych oskarżonego. Liczba stawek została skalkulowana tak, żeby oddać wagę czynu. Kara grzywny w orzeczonej wysokości stanowi w tym wypadku dolegliwość, która w najlepszy sposób zabezpieczy realizację wychowawczych i dyscyplinujących celów kary. Oskarżony odczuje ją jako realną dolegliwość, akcentującą fakt nieopłacalności popełnienia przestępstw. Orzeczona kara nie razi surowością.

Ł.K.

II

II

Na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd orzekł wobec oskarżonego przepadek poprzez zniszczenie woreczków foliowych oraz środków narkotycznych w postaci marihuany i amfetaminy, wyszczególnionych w wykazie dowodów rzeczowych II/663/25/N, jako przedmiotów przestępstwa oraz przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa.

Ł.K.

III

III

Na podstawie art. 70 ust. 4a Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 1.000,- zł (tysiąc złotych), tj. minimalnej, mając na uwadze obecny brak dochodów oskarżonego i perspektywę jego izolacji penitencjarnej. Orzeczenie w/w świadczenia miało w niniejszej sprawie charakter obligatoryjny.

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. K.

IV

IV

Na podstawie art. 63 § 1 k.k. Sąd na poczet kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, tj. jeden dzień zatrzymania od dnia 14 lutego 2025 r. godz. 19:35 do dnia 15 lutego 2025 r. godz. 10:30 przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równy jednemu dniowi kary pozbawienia wolności

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie V wyroku na podstawie art. 626 § 1 kpk i art. 627 kpk, obciążając oskarżonego wydatkami postępowania w kwocie 40 zł, zaś o opłacie sądowej na podstawie art. 2 pkt 1 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.) – tj. 60 zł od kary pozbawienia wolności i 300 zł jako 20 % od grzywny wymierzonej obok kary pozbawienia wolności, uwzględniając w tym zakresie sytuację materialną i rodzinną oskarżonego oraz zakres nałożonych na niego w wyroku obowiązków o charakterze majątkowym.

8. PODPIS